พาลูกเที่ยว ไม่มีลูกไม่รู้หรอก การโพสต์รูปลูกทุกวัน
อาจทำให้เพื่อนหลายคนรำคาญ
ผมเชื่อว่าเวลาเลยผ่าน มานั่งอ่านย้อนหลังมันดีจริง ๆ นะ
.
.
ความทรงจำมากมาย ที่เราทำกับลูก ไปกับลูก
เล่นกับลูก พาลูกเที่ยว ถ่ายรูปลูก
มันจะเป็นความทรงจำที่สมบูรณ์
มันจะเป็นเรื่องราวที่พอมานั่งมองรูป เหมือนหนังฉายใหม่
.
.
เมื่อเวลาผ่านพ้นไป เราแก่ขึ้น ลูกโตขึ้น
คงไม่มีแรง ไม่มีเวลามากดชัตเตอร์อีกแล้ว
และลูกคงไม่ยอมให้ถ่ายไปตลอดชีวิตหรอก
.
.
ถ่ายรูปลูกเพียงแค่ช่วงวินาที มันอาจจะทำให้ผมจดจำ
ช่วงเวลาตอนนั้นตลอดไป เพียงกระดาษใบเดียว
.
.
แต่สามารถเก็บความทรงจำทุกอย่างของเราลงไป
อย่าได้รำคาญเลยครับ ถ้าเห็นใครลงรูปลูกบ่อย ๆ
มันอาจจะเป็นสิ่งเดียวที่เก็บความทรงจำเขาไว้ก็ได้
.
.
” ลดเวลางาน เพิ่มเวลาลูก ”
ความทรงจำสร้างได้ถ่ายตอน 1 ขวบ 10 เดือน
โตไปลูกคงติดเพื่อน ไม่ติดพ่อ
.
.
ปล. เกร็งหน้าท้อง เหนื่อยกว่ายกลูก
200กว่ารูป เพื่อรูปเดียว 🤣🤣🤣