“เลี้ยงๆ ไปเหอะ เดี๋ยวก็โต”
ได้ยินประโยคนี้ ตอนพาบอลลูนไปเที่ยว
ผมว่า มันไม่ใช่! การเลี้ยงลูกมันต้องมากกว่านั้น
.
.
ตอนผมรู้ตัวว่า กำลังจะเป็นพ่อคน
ผมกังวลไปหมดว่าจะเลี้ยงเขาอย่างไรดี
#จะเลี้ยงให้เขาเป็นคนเก่งอย่างไร
#จะเลี้ยงให้เขาเป็นคนดีอย่างไร
#จะเลี้ยงเขาให้ประสบความสำเร็จอย่างไร
#จะเลี้ยงให้เขาเติบโตอย่างมีคุณภาพอย่างไร
ฯลฯ
.
.
สารพัดที่จะคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย
จนวันที่เขาคลอดออกมา
เสียงร้องไห้ที่ดังขึ้นในห้องคลอด
.
.
มันปลุกให้ผมตื่นและพบคำตอบว่า…
ความทุกข์ และคราบน้ำตา
มันวนเวียนอยู่รอบตัวเรามากพอแล้ว
สิ่งที่เราควรจะมอบให้ลูก ก็คือ
ความสุข และรอยยิ้ม
.
.
ทุกวันนี้ คอนเซ็ปท์ของการเลี้ยงลูกของผมจึงกลายเป็น
“เลี้ยงๆ ไปเหอะ ให้เขามีความสุขก็พอแล้ว”
หน้าที่เดียวของเจ้าบอลลูนลูกชายผมก็คือ มีความสุข
และหน้าที่เดียวของพ่ออย่างผมก็คือ
เลี้ยงลูกอย่างไรก็ได้ให้เขาสนุก
.
.
“โตไปลูกคงติดเพื่อน ไม่ติด พ่อ ”
.
.
#ผู้ชายเลี้ยงลูก #พ่อต่อ #น้องบอลลูน
